افسانه‌ها و واقعیت‌های وایکینگ ها در تاریخ

وایکینگ های، دریانوردانی از جنویب اسکاندیناوی بودند که به زبان نورس باستان صحبت می کردند . ان ها با اروپای شمالی رابطه تجاری داشتند . این رابطه در یک منطقه وسیع شمالی، مرکزی، شرقی و غربی اروپا بین اواخر سده هشتم تا یازدهم میلادی صورت گرفت.

نورس ها دسته ای از ژرمن ها بودند که نیاکانیشان از دانمارک و دریا های اسکاگراک و کاتگات گذر کرده و در نروژ ساکن بودند.

واژه viking مأخوذ از لغت vik است که «خلیخ» یا «آبگیر» معنی می داد. «ویک» به این معنی در اعلام بسیاری دیده می شود، از ان جمله است: نارویک، شلسویک، ریکیاویک، برویک، ویکلو، و امثال ان. وای کینگ به کسی گفته میشود که بر اراضی مجاور خلیج ها هجوم میبرد . عرض ما از «تمدن وایکینگ » فرهنگ اقوام اسکاندیناوی است در «عصر وایکینگ » که از 700 میلادی اغاز و به 1100 میلادی خطم می شود .

بین سال های 800 تا 1050 میلادی برای سه سده، جنگویان وایکینگ با کشتی های طویل خود اروپا را به هراس افکنده بودند. ان ها از کاندیناوی در جستجوی نقره، برده و زمین راهی سفر های دریایی شدند. برخی از ان ها به بریتانیا و فرانسه و برخی دیگر و برخی دیگر به روسیه و رود های دوردسرت اسیا یورش بردند . وایکینگ ها کاشفان و دریانوردان دلیر و شجاعی بودند .ان ها با بی باکی از دل موج های خروشان اقیانوس اطلس گذر کرده و ایسلند ، گرینلند و قاره امیریکا را 5 قرن پیش از کریستف کلمب کشف کردند

تاریخ

جستو گران وایکینگ برای یافتن سرزمین های تازه ، به درون اب های خروشان اقیانوس اطلس شمالی رفتند. بیشتر ان ها از نروژ بودند جای که دورهای ان زیستگاه مردم بسیاری شده بود و دارای زمین های کشاورزی بسیار کمی بود . در میان سال های 800 میلادی و 1001 میلادی ان ها جزایر فارو ، ایسلند و وایلند را یافتند. دیری نپایید که خیل کشتی های پر از کوچندگان و کاشفان انها به انجا سرازیر شدند. اما از انجا که در ان روزگار شفر های دریای از ایمنی چندانی برخوردار نبود کشتی های زیادی در طوفان گم شدند و هرگز به انجا نرسیدند.

یارل ها (ثروتمندان)

نوحی ها(طراحان، کشاورزان و مهندسان)

نولی ها ( بردگان)

آن ها به کودکان خود همواره می آموختند که در رده هر کس فرمانی است از سوی خدایان که تنها بی ایمانان باک دگرگون کردن آن را دارند. فرمانروایان را از میان فرزندان شاهان پیشین و سردمداران هر بخش از سر زمین را از میان یارل ها بر می گزیدند. پا به پای این پذیرش بی ریای فرمانروایی پادشاه و همچنین پیامد های اشکار جنگ و کشاورزی، دموکراسی شایانی در کار بود که به سبب آن زمین داران در یک انجمن سران خانواده، انجمن روستا، انجمن استانی، یا یک «انجمن یکپارچه» ملی کار بنیان گذاران و دادگران کشور را انجام می دادند که از آن به عنوان اولین پارلمان تاریخ بشر یاد میشود که در سال 930 میلادی در ایسلند بنا نهاد. در این میان فرمانروا، پیاده کنند بنیان ها بود نه مردم. دادگری بر پایه بنیان نامه های انجام می گرفت و کین خواهی یک پدیده واری بنیان ها به شمار میرفت. خون خواهی گاهی نبرد های خونینی را در پی داشت و خون بها کمتر پرداخت می شد که برای بزه کاران جانسین کین خواهی می شد. مردانی که هیچ بنیانی پیروی نمیکردند و شکست را نمی پذیرفتند دریا نوردانی بی باک بودند که سردمدارای مردم دست میافتند. آن ها از مجازات سنگینی بهره میگرفتند تا تا کسانی را که به سبب نبرد با طبیعت سخت جان شده بودند به پیروی از بنیان ها و ارامش وادارند.